ਗਿਰਝਾਂ
ਹਰਮਿੰਦਰ ਬਣਵੈਤ (ਯੂ.ਕੇ)

ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੁਣ ਗਿਰਝਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ
ਇੰਝ ਉੜੀਆਂ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਮਰਨ ‘ਤੇ ਫਿਰ ਅਰਸ਼ੋਂ ਨਾਂ ਲਹੀਆਂ
ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰੀ ਦਫ਼ਤਰ, ਠਾਣੇ ਫਿਰ ਤਹਿਸੀਲੇ
ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਰਝਾਂ ਆ ਕੇ ੳਥੇ ਸਨ ਬਹਿ ਗਈਆਂ !

ਬਰਾਜਮਾਨ ਸਨ ਇਕ ਬਾਬਾ ਜੀ ਖੱਲ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਉੱਤੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਸਿਮਰਨ ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝਿਆ ਸੁੱਤੇ
ਚਰਨ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਬੋਲੇ “ਕੰਬਲ ਲੈ ਕੇ ਆਵੀਂ
ਬੜੀ ਠੰਡ ਲਗਦੀ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਰਦੀ ਦੀ ਰੁੱਤੇ”!

ਪੂਰੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜਨ ਵਾਸਤੇ

ਖੋਤਾ
ਹਰਮਿੰਦਰ ਬਣਵੈਤ (ਯੂ.ਕੇ)

ਮੇਰੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਕੰਨ ਨਹੀਂ ਚਾਰ ਟੰਗਾਂ
ਤੇ ਪੂਛਲ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂਨੂੰ ਵਹਿਮ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦੱੈ
ਕਿ ਕਿਧਰੇ ਮੈਂ ਖੋਤਾ ਤੇ ਨਹੀਂ?!!!

ਮੈਨੂੰ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਨੂੰ
ਜਦੋਂ ਭਾਰਾ ਬਸਤਾ ਚੁੱਕੀ
ਮੈਂ ਸਕੂਲੋਂ ਮੁੜਦਾ ਸਾਂ ਬਾਪੂ ਜੀ
ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸੀ 
ਪੂਰੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜਨ ਵਾਸਤੇ

ਪੜਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਤਬਕਾ ਬਨਾਮ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਠੌਰ
        ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਫ਼ੈਲੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ 3 ਨਿੱਕੀਆਂ-ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਮੇਰੇ ਜਿਹਨ ਵਿਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਬਾਕੀ ਲੇਖ ਬਾਰੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ-ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਸ੍ਰ: ਸ਼ਬੇਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ 20 ਕੂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਾਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ 9 ਸਾਲ ਦਾ ਸਾਂ ਤੇ ਚੋਥੀ ਜਮਾਤ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਹੀ ਪੜਦਾ ਸੀ। ਬਾਪੂ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਾਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸਿੰਘਪੁਰਾ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਾਪੂ ਦੇ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੋਣ ਲੱਗ ਜਾਇਆ ਕਰੇ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਤੋਂ ਝਾੜੂ ਦੇ (ਡੱਕੇ) ਤੀਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਿਆ ਕਰੇ। ਬਾਪੂ ਦੀ ਨੂੰਹ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਤੀਲਾ ਦੇਣ ਜਾਇਆ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ ਤੇ ਨੂੰਹ ਨੇ ਥਾਲੀ ਦੇ ਵਿਚ ਰੋਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਤੀਲਾ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਬਾਪੂ ਜੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਤੀਲੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰੇ। ਕਈ ਸਾਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਪੂ ਜੀ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ। ਬਾਪੂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨੂੰਹ ਨੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵਿਅਕਤੀ (ਆਪਣੇ ਪਤੀ) ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿਚ ਤੀਲਾ...ਪੂਰਾ ਲੇਖ ਪੜਨ ਵਾਸਤੇ

ਪਿਛਲਾ    ਉਪਰ